گفت و گو با محمد شکوری گرکانی رئیس انجمن شرکت های ایمنی و مهندسی حریق استان تهران:

    این شهر با شعار و حرف ایمن نمی‌شود

    بیش از 90 درصد تجهیزات ایمنی در داخل کشور تولید می شود

    0
    6

    انجمن صنفی کارفرمایی شرکت های ایمنی و مهندسی حریق استان تهران یکی از اصلی ترین مجامع و کانون های تخصصی حوزه ایمنی در کشور است که در این بخش اقدامات اثربخش و تعاملات نزدیکی با دستگاههای مسئول داشته با این وجود از آگاهی خوبی نسبت به مشکلات و کاستی های موجود برخوردار است.

    در همین خصوص در این شماره با محمد شکوری گرکانی رئیس انجمن و از فعالان قدیمی و متخصص این حوزه گفت و گو کردیم که مدیریت شرکت ایمن حریق آذرمند را نیز در صنعت ایمنی کشور بر عهده دارد و معتقد است توجه به دیدگاههای تخصصی کارشناسان این حوزه می تواند موجب رفع مشکلات حوزه ایمنی باشد.

    ابتدا بگویید از چه سالی وارد این حوزه فعالیت و به شکل خاص بخش ایمنی شدید؟

    ما  از سال 1385 در شهر تهران مشغول به فعالیت هستیم. در واقع شرکت ایمن حریق آذرمند که بنده مدیریت آن را بر عهده دارم اولین شرکت مهندسی حریق ثبت شده در کشور در حوزه مهندسی و بنیان گذار دانش مهندسی حریق در این حوزه است. می توانم بگویم تا پایان سال 1401، هزار پرونده تحویلی در سازمان آتش نشانی داشته ایم.

    همچنین در انجمن صنفی کارفرمایی شرکت های ایمنی و مهندسی حریق استان تهران به شکل مختصر باید بگویم با تدوین ضوابط، مقررات و آیین نامه‌های برگرفته از استاندارهای بین‌المللی در سیستم‌های پسیو و اکتیو، این علوم را وارد کشور کردیم. بعد از ارزیابی توسط کارشناسان ذی صلاح این موضوع را ایرانیزه کردیم یعنی استاندارهای بین‌المللی را مطابق با مقررات شهرسازی، پیاده سازی کردیم.

    در اولین اقدام درخصوص مقررات معماری حریق که جزو پایه و اساس و مهمترین بخش ساختمان برای حفاظت از جان افراد است کار کردیم. در آیین نامه‌های مقررات ملی ساختمان، ضوابط و مقررات معماری حریق در سازمان آتش نشانی تهران ورود کردیم و راهکارها را در دو بخش در نظر گرفتیم.

      به عنوان یکی از فعالان باسابقه و مجرب این حوزه فکر می کنید اصلی ترین بحران حوزه ایمنی در حال حاضر چه چیزی است؟

    عمده مشکل سازمان آتش نشانی در مواجه با ساختمان‌های ساخته شده است که در زمان ساخت آنها مقرراتی حاکم بر ساخت وجود نداشته ، مانند ساختمان پلاسکو که شهرت دارد. همچنین صدها پروژه تجاری در شهر تهران. بیش از هزار پرونده ساختمانی در شهر تهران در تصرفات مسکونی، اداری، تجاری و درمانی وجود دارد که در زمان ساخته شدن هیچ مقرراتی در حوزه حریق در ساخت آنها وجود نداشته است. بعد از گذشت این همه سال و با تغییر و تحولات در آیین نامه‌ها، این ساختمان‌ها ناامن شناخته می‌شوند. بزرگ ترین مشکل سازمان آتش نشانی در این حوزه است و ما می‌توانیم راهکار ارائه بدهیم.

    در ساختمانی که 30 یا 40 سال است که ساخته شده، نمی‌شود یک شبه ایمن سازی کرد، اول باید فرهنگ سازی کرد. به جای تهدید اول آنها را به ایمن سازی دعوت کنیم و بگوییم بیایید و در چند مرحله ایمن سازی را انجام بدهید.

     فکر می کنید این روند چگونه باید به نتیجه برسد؟

    شروع این کار در مرحله اول  ورود یک دستگاه خاموش کننده است. مشکلی  که متصرفین، شهرداری و آتش نشانی دارند این است که دستورالعمل از سوی آتش نشانی می‌آید و اخطاریه‌هایی از سوی شهرداری به آنها داده می‌شود اما عملا، وقتی مقررات را می خوانید باید ساختمان را خراب کنند.

    در صورتی که می‌توان به صورت مرحله به مرحله این ساختمان‌ها را به سمت ایمن کردن هدایت کرد. باید با یک خاموش کننده، نصب جعبه‌های آتش نشانی و حفاظت دسترسی‌ها، معابر خروج، حفاظت و نرده گاردیل‌های مناسب و شبکه‌های سیستم‌های اعلام حریق و بعد اطفای حریق اتوماتیک، آرام آرام ساختمان را به سمت ایمن شدن هدایت کرد. اینکه بگوییم یک شبه این کار را انجام بدهید در شرایطی که فرد توان پرداخت شارژ ساختمان خود را هم ندارد، محال است.

    پیشنهاد شما باتوجه به مشکلات و مواردی که ذکر کردید و بر اساس شناختی که از این حوزه دارید چیست؟

    سال 1398 که ما طرح را به معاونت عملیات مربوطه و مدیرعامل سازمان آتش نشانی ارائه دادیم  در حوزه مراکز درمانی از آن استقبال کردند و خوشبختانه اتفاق خوبی هم افتاد اما بعد از آتش سوزی در «سینا اطهر» که 19 نفر از هموطنان ما در آنجا جان خود را باختند، بعد از طی مراحل قانونی متوجه شدند بیش از 700 بیمارستان و مرکز درمانی در استان ناامن و ناایمن است و اسامی آن هم وجود دارد. وقتی دستورالعمل‌های مرحله‌ای را صادر کردند و اعلام کردند که جواز و پروانه بهره‌ برداری را تمدید نمی‌کنند تا سازمان آتش نشانی در این حوزه تاییدیه بدهد، همین مسئله باعث شد مراکز خودجوش به سازمان آتش نشانی بیایند. در آنجا مرحله به مرحله با نظارت کارشناسی و شرکت‌های این حوزه، کار ایمن سازی را آغاز کردند. می‌توانم بگویم آن مرکزی  در این مرحله حداقل خاموش کننده نداشت آن را نصب کرده، پلکان را حفاظت کرده و سیستم‌های اطفای حریق داشته و یا نداشته را، راه اندازی کرده و سیستم‌های اعلام حریق را هم راه اندازی کرده و به روزرسانی هم انجام می‌دهد.

    نحوه تعامل شما با دستگاه‌های مرتبط و مسئول  به چه صورت است؟

    در چارچوب انجمن با سازمان آتش نشانی تهران و مرکز تحیقات ساختمان تعامل داریم اما صدا و حرف ما در شورای شهر و شهرداری شنیده نمی‌شود. سازمان آتش نشانی ضابط قضایی نداشته و نمی‌تواند حکم صادر کند. حتی در بسیاری از موارد نظرات سازمان آتش نشانی هم شنیده نمی‌شود.

    پیشنهادمان این است که شهرداری و روسای  شهرداری مناطق، از کارشناسانی که سلامت اجرایی داشته باشند و در این حوزه متخصص باشند استفاده کنند. قطعا ما هم می‌توانیم کمک شایانی در حوزه ایمن سازی شهر داشته باشیم و چهره شهر را ایمن کنیم. ایمنی ضریب نسبی است هیچ جا ایمنی صد در صدی وجود ندارد. حداقل‌ها نیاز به همکاری و از همه مهمتر نیاز به فرهنگ دارد، مانند فرهنگ بستن کمربند ایمنی.

     خلا این فرهنگ سازی و عدم آشنایی یا همراهی مردم در کجاست؟

    فرهنگ ایمنی در ساختمان هنوز برای مردم اولویت نیست. یک فرد متری 200 میلیون تا 500 میلیون تومان برای خرید خانه هزینه می‌کند اما کمترین توجهی به ایمنی نمی‌کند. فرد یک واحد تجاری برای کسب و کار اجاره می‌کند آن هم با بودجه میلیاردی، اما به سیستم اطفای حریق و خاموش کننده داخل فروشگاه توجه ندارد. اینها به فرهنگ کشور برمی‌گردد. اگر شما به ساختمان‌های اداری کشورما مراجعه کنید که نیاز به تاییدیه ندارند، رنگ و بوی ناایمنی را لمس می‌کنید. وقتی ما به در ادارات، سازمان شهرداری و ارگان‌ها می‌رویم، سیستم‌های ایمنی کمترین نقش را دارند. زمانی متوجه می‌شوند که حریق اتفاق بیفتد و متاسفانه تعدادی جان خود را از دست بدهند بعد یادشان می‌افتد که ساختمان ناایمن است. چرا در بیمارستان مریضی بخوابانیم که آن بیمارستان یک خاموش کننده دستی ندارد؟ من می‌خواهم عزیزم را در بیمارستان برای حفاظت از جانش بخوابانم اما آن بیمارستان ایمنی لازم را ندارد.

    فکر می کنید اصلی ترین مشکل چیست؟

    عدم اعتماد به تخصص و دانشی که شرکت‌ها در این حوزه کار می‌کنند. من به شخصه از زمانی که مسئولیت پذیرفتم و این اعتماد را اعضای صنف به من کردند و بنده را به عنوان رییس هیات مدیره انجمن شرکت‌های مهندسی حریق در استان تهران انتخاب کردند، شعاری داشتم که به آن پایبند هستیم. شما در انجام هر کاری نیاز به متخصص آن حوزه دارید. اگر شما به متخصص اجازه بدهید صدا و نظراتش شنیده شود، در آن صورت شما می‌توانید تغییرات و تحولات را در آن مجموعه ببینید.

    این شهر با شعار و حرف ایمن نمی‌شود و نیاز به همگام شدن و عمل دارد. باید اجازه بدهند که شرکت‌ها و متخصصین در حوزه قوانین و مقررات ورود کنند. دوستان در سمت‌های دولتی مهمان هستند و ما به عنوان شرکت‌های خصوصی میزبان هستیم. سوابق، رزومه و صلاحیت‌ها را کنند  و کارگروه تشکیل بدهند و از شرکت‌ها و متخصصین دعوت و نه فقط نظر بگیرند بلکه برای اجرایی کردن مقررات، از آنها استفاده کنند.

    وضعیت تولید و نیاز به ورود تجهیزات چگونه است؟

    خوشبختانه در حوزه تولید با دستور رئیس جمهور و معاونت وزارت صمت، اعتماد خوبی به مجموعه‌های تولید کننده داخلی شده‌ و حمایت‌های خوبی کردند. این کار استارت خورده و بیش از 90 درصد تجهیزات در حوزه ایمنی با کیفیت مطلوب در داخل کشور تولید و استفاده می‌شود. اگر تولیدکننده عملکرد خوبی داشته باشد و حمایت‌های لازم صورت بگیرد در چند سال آینده کوچکترین نیازی برای واردات نداریم.

    تقویت تولید داخل موجب شده کسب و کار رونق بگیرد، کارگر ایرانی سر کار می‌رود و خدمات خوبی می‌توانیم ارائه بدهیم. بزرگترین دغدغه سازنده‌ها کیفیت محصولات در داخل است. دوستان تولیدکننده محدود هستند و 50 تولید کننده در همه رسته‌های پخش ایمنی و آتش نشانی در حوزه حریق و ساختمانی داریم. می‌خواهیم کالای بهتر تولید کنیم اما بودجه کم داریم. وزارت صمت با ما همکاری نمی‌کند. وزارت صنایع به ما راه نمی‌دهد و دائم درگیر حاشیه هستیم هرچقدر اینها تقویت شوند بنیه ایمنی کشور هم تقویت می‌شود.

    و سخن پایانی؟

    ضمن تشکر از شما، مدیران بخش آتش نشانی و شهرداری تهران و آقای زاکانی و عوامل مربوطه در حوزه ایمنی، عاجزانه تقاضا دارم صدای متخصصین در این حوزه را بشنوند و به صحبت‌های آنها گوش بدهند. سال ها زحمت کشیدیم و خون دل خوردیم و چند صد هزار دلار در خارج از کشور برای تحصیلات هزینه کردیم اما مورد بی‌مهری مسئولان، قرار می‌گیریم. ما برای حفظ بقای خودمان هم که شده می‌توانیم، اتفاقات خوبی را در کشور رقم بزنیم و نشان بدهیم، شهر ما ایمن است. فقط لازم است صدای ما شنیده شود و اجازه حضور به متخصصین در تصمیمات حوزه ایمنی داده شود.

    ارسال یک پاسخ

    لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
    لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

    هشت + 18 =

    این سایت توسط reCAPTCHA و گوگل محافظت می‌شود حریم خصوصی و شرایط استفاده از خدمات اعمال.

    The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.